Bezuinigingen

Het hele jaar al gaat één woord heimelijk over de lippen in achterkamertjes en in de wandelgangen: bezuinigingen. De bezuinigingsplannen voor de opleiding Geschiedenis en andere Geesteswetenschappen worden nu pas openlijk uitgesproken. In de komende anderhalve maand krijgen studenten hun enige kans om iets over deze bezuinigingen te zeggen. Een proteststem moet klinken.
De faculteit Geesteswetenschap krijgt te weinig geld van de universiteit en het Rijk om alle uitgaven te dekken. Er is de keuze gemaakt om dit een tekort te noemen. Met dit besluit treft de kille logica van boekhouders de Drift. Wie boven zijn stand leeft, moet inleveren.

Tot nu toe stelt niemand dit besluit ter discussie. Dit moet wel gebeuren. Er is volgens mij geen sprake van een simpele boekhoudkundige maatregel, maar eerder van een politieke afweging. Tegenstrijdige verlangens en belangen zijn afgewogen. Enerzijds willen het Rijk en de universiteit hoogwaardig, divers en vernieuwend onderwijs en onderzoek zien. Anderzijds wil niemand ervoor betalen. Over de afgelopen tien jaar is de financiering die universiteiten per student krijgen met meer dan een kwart afgenomen. [1]

De Geesteswetenschappen leven dus niet boven hun stand. Ze proberen met de beschikbare middelen het best mogelijke onderwijs en onderzoek te leveren. Het probleem is echter dat er steeds minder middelen beschikbaar worden gesteld. Onze faculteit wordt nu dus niet getroffen door bezuinigingen die even onvermijdelijk zijn als slecht weer, maar door een politieke keuze om voor een dubbeltje op de eerste rang te willen zitten. Deze keuze leidt echter onherroepelijk tot een matige faculteit. Minder geld betekent minder ambitie, minder aanbod en slechter onderwijs.

In plaats van deze politieke keuze aan te vechten hebben de neoliberale boekhouders van het faculteitsbestuur en de faculteitsraad besloten om het mes in eigen vlees te zetten. Er kan nog wel een pondje vanaf. Maar zoals iedereen weet die Shakespeare leest, kun je niet een pond vlees nemen zonder een lichaam hevig te verminken.

Wij als studenten moeten deze uitholling van de faculteit een halt toe roepen. We zijn ook de enige die dit kunnen. Alleen als studenten laten horen dat de rek eruit is, zal er geluisterd worden. Wij zijn namelijk de melkkoe die deze faculteit draaiende houdt.

Dit tegengeluid dient de kwaliteit van onze opleidingen en diploma’s. Maar het moet ook een protest zijn tegen de manier waarop deze universiteit bestuurd wordt. Bestuurders hebben ervoor gekozen om studenten zo laat mogelijk in het bezuinigingsproces te betrekken. Door asymmetrische informatieposities te creëren zijn bezuinigingen makkelijker door te drukken. De faculteitsraad heeft zonder steun of medeweten van de normale studenten ingestemd met de bezuinigingen. Zouden deze technocraten nog weten wat het motto is van het bedrijf dat zij managen?
Hoog tijd om het licht van rechtvaardigheid weer te laten schijnen op de Drift.
Sol Iustitiae Illustra Nos

Zon der gerechtigheid verlicht ons

[1] Zie voor dit getal, meer cijfers en duiding: Coen Teulings, ‘Laat Rijkeluiskinderen Meer Collegegeld Betalen |
NRC Digitale Editie | NRC Handelsblad’, accessed 16 April 2018, https://digitaleeditie.nrc.nl/losseverkoop/NH/2018/3/20180414___/2_08/index.html#page8.
Marin Kuijt studeert geschiedenis en filosofie. Hij is tevens lid van de Opleidingscommissie
Geschiedenis. Binnen de geschiedenis gaat zijn interesse uit naar cultuurgeschiedenis en
theoretische geschiedenis.

Advertenties