Bestuurspakken

De op maat gemaakte bestuurspakken van menig studievereniging symboliseren het keurslijf van onze studententijd. Het vullen van een CV staat boven het vervullen van een maatschappelijke taak. Zo kan het voorkomen dat de student van nu op de wekelijkse borrel bedenkt, dat vlaggen en dassen belangrijker zijn dan de open en democratische cultuur van een vereniging. Na een paar biertjes weten ze niet meer of ze corporaal of neoliberaal zijn. Wat maakt het ook uit?

De student is echter niet alleen verantwoordelijk voor dit giftige klimaat. Ook de docenten, onderzoekers en de universiteit dragen hier aan bij. Waar de Geesteswetenschappen ooit maatschappijkritiek levereden, heeft de tijdgeest ze vervormd tot disciplines die zo veel mogelijk ‘transferable skills’ over moeten brengen aan zo veel mogelijk studenten. Productie quota dienen gehaald te worden, anders dreigt de financiële strop.

Het is daarom niet verwonderlijk dat er steeds harder een tegengeluid klinkt. Zoals in de laatste Aanzet. Daar klonk de roep om, alweer, een nieuwe studentenbeweging. Met het voorbeeld van de UvA voor ogen, zou die beweging het neoliberale monster uit de faculteit Geesteswetenschappen moeten verjagen. Inderdaad, een bezetting van de Drift kan geen kwaad. Deze studentenbeweging is vooral nodig, volgens Bart Holsteijn, omdat de Utrechtse studenten nu zeer inactief zijn en zich nauwelijks verzetten.

Deze inertie zal echter niet uit de wereld geholpen worden door enkele velletjes van een obscuur tijdschrift te bedrukken met opruiende teksten. Realistischer is het om voor hervormingen te strijden in onze medezeggenschapsraden. Veel zal al bereikt kunnen worden, als we van de door de wet uitgestippelde routes in de medezeggenschapsstructuren gebaande paden gaan maken.

In principe, zouden we voor twéé inspraakorganen kunnen stemmen. Helaas is de faculteitsraad zo impopulair dat iedereen die zich aanmeldt, gelijk op het pluche geplakt wordt. Als de faculteitsraad al niet vol te krijgen is, hoe zou je dan ooit een beweging van de grond kunnen krijgen?

De consequenties van de weinige aanmeldingen werden pijnlijk duidelijk bij het bespreken van de aanstaande bezuinigingen in de faculteitsraad. Daar de studentleden van de raad niet ingestemd zijn, dachten ze ook dat ze geen achterban hadden die geraadpleegd diende te worden. Bezuinigingen die het minoronderwijs van alle studenten treffen worden doorgevoerd door enkele studenten; over de ruggen van ons allemaal.

Daar boven zit de U-raad. Daar plakken wij zelf met het rode potlood studenten op het pluche. Natuurlijk stemt iedere fatsoenlijke student op lijst Vuur. Maar wat doet deze partij eigenlijk tegen rendementsdenken en neoliberalisering? Helaas gaat hier het adagium ‘waar rook is, is Vuur’ niet op. Door stennis te schoppen over bestuursbeurzen hoopt Vuur de impressie van activisme te wekken en een gebrek aan idealen aan het zicht te ontnemen. Het blijft bij het incidenteel oplaten van een proefballonnetje. Om over de andere partijen in de U-raad maar niet te spreken.

Een paar kritische en actieve studenten zouden al een enorm verschil kunnen maken. Alle studenten kunnen zich nu verkiesbaar stellen voor zowel de Universiteits- als de Faculteitsraad. Hier ligt onze hoop. Ik herhaal daarom nogmaals mijn oproep:

‘We hebben een wereld te winnen. Verenig u Studenten!’

~ Marin Kuijt

Marin Kuijt is 20 jaar en studeert geschiedenis en filosofie. Hij is tevens lid van de Opleidingscommissie Geschiedenis. Binnen de geschiedenis gaat zijn interesse uit naar cultuurgeschiedenis en theoretische geschiedenis.

Advertenties