Red onze krijgsmacht!

rikmetsJonge historicus en schrijver Rik Mets schrijft maandelijks op de website van Aanzet in zijn column Mets aan zet over geschiedenis en actualiteit.

Na een vernietigend rapport van de nationale rekenkamer kopte het NRC: ‘Defensie kan grondgebied niet meer verdedigen’.[1] En Defensie geeft zelf ook toe niet meer aan haar grondwettelijke taken, het verdedigen van het eigen grondgebied en dat van bondgenoten, te kunnen voldoen. De jarenlange bezuinigingen hebben hun tol geëist. Er heerst gebrek aan manschappen en materiaal en de troepen zijn onvoldoende geoefend. Commandant der strijdkrachten Tom Middendorp klaagt hier al jaren over, maar nu kan niemand er meer omheen: het gaat slecht met ons leger.

Zeventig jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog en ruim vijfentwintig jaar na het einde van de Koude Oorlog zijn wij gewend geraakt aan vrede. We zijn ons niet meer bewust van de dreiging van buitenaf en het belang van het hebben van een georganiseerd en functioneel leger. Een paar Joint Strike Fighters zijn leuk, maar is dat genoeg? En als de baten blijken tegen te vallen, waren deze dan de kosten waard?

Nederland heeft eerder in situaties gezeten waarin het leger in een abominabele staat verkeerde. Na de crisis van de jaren dertig was ons leger allesbehalve voorbereid op een Duitse aanval in 1940. Dat de Duitsers niet hadden verwacht dat ze het nog vijf dagen zouden uithouden, is veelzeggend. Maar ook in 1795 en 1672 was ons leger om economische redenen zo ver afgetakeld dat de Fransen tot tweemaal toe zo konden binnenwandelen. En wat te denken van het conflict tussen Van Oldenbarnevelt en Maurits tijdens de Tachtigjarige Oorlog? Naast om machtspolitiek en religie ging dat om de kosten van het onderhouden van het staatse leger.

Door de hele vaderlandse geschiedenis kunnen we zien dat er altijd een ambivalente houding bestond tegenover onze krijgsmacht. We zijn een land van handelaren en oorlog is bad business, tenzij het om een oorlog in een ander land gaan waar wij iets aan kunnen verdienen. Zodra er vrede heerst, wordt er als eerste bezuinigd op defensie. Na de crisis van de laatste jaren zijn we daarin te ver doorgeschoten.

Die mentaliteit dreigt ons nu op te breken, want in deze tijd van internationale onveiligheid en terreurdreiging is het zaak dat we een krijgsmacht hebben die haar eigen burgers en die van haar bondgenoten kan beschermen. Daar hangt een prijskaartje aan. Geld dat aan defensie wordt uitgeven kan niet worden uitgegeven aan de zorg, het onderwijs of de vluchtelingenproblematiek. Maar als het kabinet dat er niet voor over heeft, moet het zich eens heel snel gaan afvragen waar zijn prioriteiten liggen.

Afbeelding: De JSF. Ministerie van Defensie

[1] Emilie van Outeren, ‘Defensie kan grondgebied niet meer verdedigen’, NRC, 18 mei 2016. http://www.nrc.nl/nieuws/2016/05/18/hennis-defensie-kan-eigen-grondgebied-niet-meer-verdedigen

Advertisements